Η γιαγιά μου από τις Φώκιες της Μικράς Ασίας

Αφηγείται η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΑΔΗ· μαθήτρια της Α΄ Λυκείου

Πήρα συνέντευξη από την προγιαγιά μου και μου διηγήθηκε συγκινημένη πως έφτασε η μαμά της με την οικογένεια της από τις Φώκιες της Μικράς Ασίας στην Μυτιλήνη. Εκεί ο πατέρας της ήταν μηχανικός ενώ η μητέρα της ήταν νοικοκυρά.

Οι ερωτήσεις που της έκανα ήταν οι εξής :

• Πώς έφτασε στην Μυτιλήνη;
• Με τι έφυγαν από την πόλη που έμεναν;
• Πόσοι από την οικογένεια της κατάφεραν να φτάσουν;
• Πού εγκαταστάθηκε όταν έφτασαν στην Ελλάδα;
• Πώς τους υποδέχτηκαν;
• Αν υπήρξε κάποια βοήθεια προς τους πρόσφυγες και από ποιους;
• Πού δούλεψαν όταν ήρθαν;

Έτσι άρχισε να μου αφηγείται την ιστορία της οικογένιάς της...

Οι γονείς της έφυγαν από εκεί με καΐκια. Όταν έφτασαν στην Μυτιλήνη τους μετέφεραν στην αυλή του ναού στου Ακλειδιού. Η μαμά της προγιαγιάς μου ήτανε 10 ετών. Περνούσαν τις νύχτες στην αυλή της Εκκλησίας όπου κοιμόντουσαν επάνω σε σακιά. Επικρατούσε μεγάλη πείνα και περνούσανε πολύ δύσκολα, καθώς δεν είχαν προλάβει να πάρουν μαζί τους ούτε καν τα απαραίτητα. Ευτυχώς οι κάτοικοι του Ακλειδιού τους πρόσφεραν βοήθεια, όπως ρούχα τρόφιμα κ.τλ. Ο μπαμπάς της αποφάσισε να δουλέψει ως υπηρέτης σε ένα αρχοντικό. Έτσι ο ιδιοκτήτης του αρχοντικού πρόσφερε φαγητό στα παιδιά. Μετά από λίγο καιρό ο μπαμπάς επέτρεψε στην Μικρά Ασία, διότι υπήρχε η φήμη ότι η κατάσταση είχε ηρεμίσει και πήγε να πάρει κάποια απαραίτητα πράγματα. Όμως, δυστυχώς δεν επέστρεψε ποτέ. Η μαμά της προγιαγιάς μου μεγάλωνε στο αρχοντικό και δούλευε εκεί ως υπηρέτρια. Καθώς μεγάλωνε, ο γιός του ιδιοκτήτη του αρχοντικού την αγάπησε και την παντρεύτηκε. Έτσι μπόρεσε να έχει μία καλύτερη ζωή. Το όνομα της μαμάς της ήταν Ραλλού Σιρήγου.

Μέσα από αυτή την ιστορία κατάλαβα τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι Μικρασιάτες πρόσφυγες πρόγονοί μου λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Φωτογραφίες από αντικείμενα που έφεραν μαζί τους.